En dan is het zover, de dag van de waarheid:
De marathon van Enschede staat vandaag op de planning.
Hier begon mijn blog uiteindelijk mee; Aanloop naar mijn eerste marathon.
Naast mij loopt er nog een atleet mee van onze vereniging te weten Marien, maar aangezien ik met het gezin in een hotel resort de nacht heb doorgebracht, en dus niet samen ben afgereisd, heb ik hem niet getroffen voor de start met vele andere lopers.
Het is vandaag, 27-04-2014 een druilerige dag met 13 graden en weinig wind, de weersverwachting beloofd veel regen…..
De temperatuur en windverwachting zijn best ideaal voor het lopen van de marathon maar de regenverwachting vind ik wat minder. Om het door de regen niet koud te krijgen besluit ik onder mijn loopshirt met korte mouwen nog een loophemdje te dragen een zogenaamd singlet. Verder loop ik natuurlijk in de korte broek want dat hoort boven de 10 graden vind ik. Om niet al te veel last van de regen te krijgen loop ik met pet op en dit blijk een verstandige keuze, het blijft namelijk minimaal 40 km’s regenen. Omdat ik ruim een half uur voor de start aanwezig ben draag ik tot die tijd maar even een mooi Komo jasje, waar die vuilniszakken al niet goed voor zijn 😉
Eenmaal aangekomen bij de start kan je zelf inschatten waar je ongeveer denkt uit te komen, dit heeft het voordeel dat je niet onnodig veel lopers hoeft te passeren en je niet onnodig veel wordt ingehaald. Moet iedereen dit wel een beetje reeel inschatten natuurlijk. Ik wil graag binnen de 4 uur finishen, aangezien ik waarschijnlijk wel een verval zal gaan vertonen besluit ik daarom in de groep 3:45 te gaan staan.
Een mooi streven dacht ik zo met een kwartier speling om zo onder die beruchte 4 uur te komen. In dit startvak met de kleur paars lopen twee zogenaamde `pacers` met paarse ballonnen, deze twee lopers moeten in staat zijn om mooi vlak naar 3 uur en 45 minuten te kunnen lopen. Ik besluit mooi in de buurt van deze mannen te blijven om zo safe naar een goede tijd te kunnen lopen. In deze groep loop ik 10 km mee en we komen door in 50 min mooi op koers, maar het tempo schommelt enorm tussen 4,40 en 5,30 en heb hier geen fijn gevoel bij. Deze tempowisselingen kosten mij veel energie en besluit hier wat aan te doen want ik moet tenslotte nog ruim 32 km. Ik was al even met een andere loper in gesprek geraakt en hij deelde dezelfde mening. Hij met een ervaring van 16 marathons allen tussen de 3,45 en 4 uur had in zijn planning een PR te lopen onder de 3,45. Wij besluiten om gezamenlijk voor de groep te gaan lopen maar wel in een vast tempo van iets boven de 5 minuut per km, beide lopen nu veel fijner en merken zelfs dat we iets uitlopen op de groep achter ons. Na het bereiken van de plaats Glanerbrug krijgen we een stoot adrenaline door de vele aanmoedigingen van het enthousiast publiek dat ondanks het slechte weer massaal langs de kant staat en door veel muziek voelen we ons sterk: een heerlijk gevoel. Na 21.1 km komen we halverwege de race door in 1:48:49 mooi op koers dachten wij zo met 11.6 km per uur de eerste helft zit er op.
Dan ineens bij km 23 ongeveer zie ik iemand die wel erg veel op mijn neef Hilco lijkt, maar warempel het is hem ook en even later zie ik het hele gezin van mijn zus staan. Na een snelle zwaai, want ik moet verder, ben ik best overrompeld dat zij hier ook staan in de regen zo’n 150 km van huis, maar wel heel leuk.
De marathon van Enschede bestaat uit 2 ronden dus we weten wat ons te wachten staat. Nu heeft dit het voordeel dat je weet wat er gaat komen maar heeft natuurlijk ook het nadeel dat je weet wat je niet nogmaals wilt meemaken…. Na een km of 27 komen we voor de 2e maal door de plaats Lonneker, net als Glanerbrug een belevenis om door heen te lopen. Machtig wat is het publiek daar enthousiast, in de 1e ronde liepen we met een groep van circa 20-30 lopers en toen viel het nog niet zo op hoe geweldig het publiek daar was. Echter in de 2e ronde liepen mijn maatje (alsof ik hem al jaren ken haha) en ik alleen door het dorp en kregen een grote wave vanaf het terras van de plaatselijke kroeg, wederom een stoot adrenaline van heb ik jou daar; geweldig. Vlak voor km punt 29 duikt ineens mijn loopmaatje Dennis van mijn atletiekvereniging op en filmt een stukje van mij, hier blijkt dat ik nog steeds goed en soepel loop. Ik kom hier door in 2:27 uur en inmiddels een paar honderd meter voor de groep 3.45 uur, mooi op koers.
Dan bij km 31 ineens weer een bekende van de atletiekvereniging, Esther van een andere loopgroep staat daar om Marien, van onze club aan te moedigen en natuurlijk krijg ik ook een hart onder de riem leuk al die mentale steun. Bij km 32 geeft mijn mede loper, die zich zelf als loopnaam Kaatje geeft, aan dat mijn tempo niet bij te benen is voor hem. Wij lopen inmiddels zo’n 12 km per uur, hij zegt loop jij maar door maar ik loop mij kapot bij dit tempo. Om hem te steunen neem ik iets gas terug, tenslotte begint de marathon bij 32 km zegt men en denk misschien loop ik mij ook wel kapot, en wij besluiten samen door te gaan en elkaar proberen een mooie tijd te bezorgen. In dit iets rustiger tempo lopen wij door en passeren km 33, 34, 35, 36 enz…
Ik begin nu wel steeds meer te drinken en de bananen die er elke 2.5 km liggen komen inmiddels wel mijn keel uit maar weet dat ik deze koolhydraten hard nodig heb, al lijken deze bananen in dit hondenweer wel op halve milkshakes en dat is best lekker 😉
Bij km 39 gaat het echt niet meer voor mijn maatje en hij moet gaan wandelen en zegt dat hij er zo weer aan komt, hij wil dat ik door ga in dit tempo want we zijn er bijna. Ik besluit dan toch maar om alleen door te gaan en weet dat hij ook zijn PR gaat halen aangezien ik op koers 3:40 uur lig momenteel, na 3:28 uur met nog ruim 2 km te gaan.
Dan bij km 41 duikt de familie van mijn zus weer op en juichen mij naar de laatste km, er wordt nog even een plaatje geschoten en ik moet zeggen dat ik er nog aardig fris bij loop na ruim 3,5 uur in de regen te rennen 🙂
Al is het inmiddels droog geworden voel ik mij nog steeds een verzopen kat, maar weet dat het einde in zicht is dus nog even volhouden.
De laatste km komt er aan, op naar 42.195 meter en dan wordt het feestgedruis en drukte van toeschouwers steeds heviger zodra we dichter bij de finish komen.
Ik voel dat ik de laatste km nog iets kan versnellen, wow dat voelt lekker zeg met de finish in aantocht!
Hoppa het is gelukt mijn eerste marathon is volbracht met een mooi debuut dacht ik zo:
3:39:40 uur
Even later komt mijn maatje met wie ik ruim 30 km heb samen gelopen binnen in een tijd van 3:40:57 . Hij heeft zijn PR verbetert en bedankt mij voor het helpen daarbij en ik bedank hem voor de gezelligheid en het bereiken van mijn doel.
Nu ik over de finish ben na al die regen besef ik wel hoe nat ik ben geworden en krijg het nu dan ook wel erg koud. Ik wordt opgevangen door vrouw en kids en keren terug naar het hotel waar een heerlijke warme douche op mij wacht 🙂



